"บาง ครั้งผมอยากกินขนมปังและก็อยากกินอาหารแบบตะวันตกขณะที่เพื่อนๆ พูดเสมอว่าข้าวชามหนึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่สุด มันก็เลยเป็นเรื่องที่เราเถียงกันเล็กๆน้อยๆ เกี่ยวกับเมนูของเรา นอกจากนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไร"
ตอนนี้ภาษาเกาหลีของเจบอมก็อยู่ใน ระดับคล่องแคล่วแล้ว “นิชคุณพูดเกาหลีได้ดีมาก เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ คนอื่นๆ ไม่มีใครนึกว่าคุณเป็นคนต่างชาติเมื่อเขาเริ่มพูดเกาหลี”
เจ บอมมักรับหน้าที่ให้สัมภาษณ์ในภาษาอังกฤษ “เมื่อเราไปแสดงในอเมริกาและต้องพูดบางอย่าง ผมเป็นคนที่รับหน้าที่นั้นเพราะว่าพูดอังกฤษได้”
เจบอมมาเป็นนักร้อง โดยคำแนะนำจากแม่ของเขา “เมื่อผมยังเรียนอยู่ก็ไปเต้นบีบอยกับเพื่อน แล้ววันหนึ่งแม่ก็อ่านหนังสือพิมพ์เจอประกาศให้ไปออดิชั่นของเจวายพีที่ซีแอ ทเติ้ล แล้วผมก็ผ่านการคัดเลือก”
หลังจากนั้น เจบอมก็มาที่เกาหลีและใช้ชีวิตเป็นเด็กฝึกหัดถึง 5 ปี และพบกับปัญหาเรื่องวัฒนธรรมที่ไม่คุ้นเคย “ทุกเรื่องเป็นสิ่งใหม่สำหรับผม ผมไม่ค่อยเจอเด็กเกาหลีรุ่นเดียวกันมากนักมาก่อน ก็เลยรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องเจอกับผู้คนมากมากหลายแบบ เพราะที่อเมริกา ก็เจอแต่ที่เป็นญาติๆ ผมเท่านั้น
“ตอนที่ยังเป็นเด็กฝึกหัดผมรู้สึกหงุดหงิดที่ได้เจอครอบ ครัวแค่ปีละครั้ง เพราะผมไม่ได้เติบโตในเกาหลี ที่ผมจะได้มีครอบครัวอยู่ใกล้ๆ แทคยอนยังไม่ได้สัญชาติอเมริกันก็เลยต้องกลับไปที่อเมริกาทุกหกเดือน และคุณก็กลับเมืองไทยบ่อยๆ ดังนั้นสถานการณ์ก็เลยค่อนข้างต่างกันกับผม”
“ผม ไม่ค่อยรู้จักนักร้องเก่าๆ หรือพวกรุ่นพี่ในวงการ ดังนั้นเวลาที่พูดกันว่า “ตอนนั้นสิ่งต่างๆ เป็นอย่างนั้น” แล้วก็พูดถึงเรื่องแต่ก่อน ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจและไม่สามารถคุยเรื่องนั้นด้วยได้ (หัวเราะ)” เขากล่าวถึงความรู้สึกผิดที่ผิดทางและโรคคิดถึงบ้าน
ตอนนี้เจบอ มบอกว่าตัวเองนั้นเป็นคนที่โชคดี “โชคดีที่คนอื่นๆ เข้าใจเวลาที่ผมพูดผิดหรือทำผิดบ้าง แล้วก็ปล่อยมันไปเป็นเรื่องตลกน่ารัก เพราะผมพูดไม่ค่อยเก่งก็เลยอาจดูเหมือนบ้าๆบอๆ แต่ทั่วไปคนอื่นก็ปฏิบัติกับผมดีมากครับ"
*** ช่วงสองวันที่ผ่านมา รู้สึกมึนๆ บวกกันทั้งเรื่องน้องชายสุดที่รักและอาการไข้ เพราะไม่ค่อยเจียมสังขารว่าเริ่มสูงวัย แต่วันนี้พอเปิดมาอ่านกระทู้ที่น้องติ๊กแปลไว้จากแฟนเกาหลี และข่าว (คร่าวๆ) ว่าทางฝั่งเกาหลีเริ่มลงข่าวในเชิงเห็นใจบ้าง ก็รู้สึกไข้ลดลงหน่อย 2PM ช่างมีอิทธิพลต่อเราจริงๆ 555
เหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นสอนอะไรได้หลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นความอ่อนไหวของข่าวสารในโลกไซเบอร์ (ทีหลังใครโพสต์อะไรไว้ไปเช็คดูดีๆ นะคะ เผื่อดังขึ้นมา) ความแตกต่างของวัฒนธรรมที่สุ่มเสี่ยงต่อการขัดแย้ง แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ การยอมรับผิดและสำนึกผิด ความเข้าใจและ...”ให้อภัย”...จะทำให้สังคมโลกนี้ที่ปัจจุบันเขตแดนกลายเป็น เส้นรางเลือนอยู่ร่วมกันต่อไปได้... อย่างหนึ่งที่ยิ่งแจ่มชัดมากคือ มีคนรักเจย์และหนุ่มบ่ายสองมากมาย ที่เป็นกำลังใจช่วยไปโหวตอย่างล้นหลาม
ไม่ เฉพาะในเว็บเรา แต่ตามเว็บข่าวอินเตอร์ต่างๆ ก็เป็นประเด็นฮ็อตที่เรียกได้ว่าคอมเม้นท์ถล่มทะลายทุกเว็บอย่างที่ไม่เคยมี มาก่อน บ้างก็สร้างสรรค์ บ้างก็ทำลาย เพื่อนเอลลี่แห่งโซลบีทที่เป็นสมาชิกคนรักบ่ายสองและก็เป็นเด็กเกาหลี -อเมริกันอีกคนหนึ่ง บอกว่ามันแสดงให้เห็นถึงความดังของ 2PM ความเคลื่อนไหวต่างๆ ก็เป็นข่าวที่ใครๆ สนใจ แต่ที่รู้สึกงงๆ ก็คือ น้องหมีน้อยกับอูด้งลูกรักก็โดนหางเลขไปด้วย ไม่เป็นไรนะ ความพยายามที่จะให้กำลังใจเพื่อนและแฟนๆ ก็ทำให้พวกพี่ๆ น้องๆ ป้าๆ น้ำตาซึมแล้ว
บทพิสูจน์นี้อาจจะหนักหนาไปหน่อย สำหรับเด็กหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ แต่เชื่อว่าความทุ่มเทและพยายามนานหลายปีจะทำให้เจย์และบ่ายสองยืนหยัดได้ ความรักและสามัคคีของพวกเขาและแฟนๆ อย่างที่เราเห็นกันมาแล้วก็จะเป็นกำลังใจอันเข้มแข็ง ความกตัญญูและตั้งใจดีของเจย์จะทำให้ผ่านพ้นปัญหาไปได้ เรามาส่งแรงใจและส่งเสียงเชียร์ “สู้ๆ SuSu” อย่างที่เจย์เขียนไว้ต่อไปกันเถอะค่ะ----จากคนแปลค่ะ
| < Prev | Next > |
|---|