행복한 삶이란 무엇일까…? 잘 사는 것은 무엇일까…? 굉장히 복합적이면서 이해관계가 많이 얽혀있는 질문인 것 같다. 무슨 대답을 해도 정답은 없다. 하지만 내가 살아가는 방식에서 아직은 난 행복한 삶을 살아간다고 느끼기 때문에 그 방법의 하나를 얘기하고 싶다. 우리는 지루한 일상을 얘기하고 반복되는 하루하루를 싫어한다. 하지만 우리는 어릴 때와 다르게 내 주변생활에 익숙해져 있다. 어릴 때의 자기 자신은 세상에 알고 싶은 게 많고 낯선 것도 많기 때문이다. 하지만 나이가 들면서 주변환경에 익숙해지고 어느 정도 뇌에 많은 정보가 들어서게 되면 자기 나름대로 주변환경에 대한 해석으로 머릿속을 정리하고 그 상황에 대해 다시 한 번 생각하지 않는다. 이렇게 점점 우린 자신의 일상에 녹아들어 바뀌려 하지 않는다. 심지어 요즘은 다들 작은 휴대전화기 속에 넓은 세상이 빠져 정작 실제 자신의 세계에 대해서는 무심해지는 경우도 많다. 그래서 매일 반복되는 지루한 일상이 되는 것이다. 휴대전화기 말고 내 옆 사람을 봐야 한다. 지나가다 길가에 놓인 쓰레기 더미를 봐야 한다. 차를 피해 다니는 동물들을 봐야 한다. 봤던 광경이라도 한 번 더 봐야 한다. 왜 저렇게 되는지 왜 저렇게 행동하는지 왜라고 물어보고 새로운 시선으로 봐야 한다. 반대의 관점이 되어 생각해봐야 한다. 자기 자신의 일상이 지루해지고 하루하루가 반복되는 것 같은 생각은 자기 자신이 만들어 내는 것이다. 그것도 다르게 생각할 수 있는 것도 본인이다. 새로운 생각을 하려고 노력하면 일상의 지루함은 없어질 거라고 믿는다.
여기까지 책 "해마"를 읽다가 생각난것를 끼적여본 찬성이었습니다. 해마 재밌네요

What would be a happy life...? What is living well...? I think these are very complicated, interesting and yet tangled questions. No matter how you answer it, there's no correct answer. However, I want to talk about my own way of happy living, because I can still feel that I lead a happy life because of it. We talk about boring daily life, and we hate the repeating daily routine. However, contrary to when we were children, we are used to the lifestyle around us. It is because when we were little, we wanted to know so much about the world, there were so many things unknown. However, once we get older and we get used to our surroundings, to some extent our brain gets filled with a lot of information, and we arrange the information in our heads about our surroundings in our own personal interpretation, thus ceasing to concern ourselves with it. This way little by little we melt into our own daily lives and we do not try to change it. Even worse, lately everyone's so immersed into a wide world of a small mobile phone, that they often ignore their own real worlds. That's why the wearisome daily life repeats itself again and again. I should take a look at the person next to me, not my mobile phone. I should take notice of a pile of trash left on a street I walk on. I must look out for animals that are about to get hurt by cars. Even though I've seen this scene before, I have to look at it again. I have to look at it from a new perspective, asking myself why - why is it like that, why does it work like that. I must think about it from the opposite point of view. You are the one who thinks that your daily life is boring and each day merely repeats itself. And you are the one who can think of it in a different way. If you do your best and try to change your thinking, I believe that the boredom of the daily life will disapear. This was Chansung, who tried to scribble down his thoughts while reading a book "Hippocampus". "Hippocampus" is fun. 

ชีวิตที่มีความสุขคืออะไร..? การอยู่ดีมีสุขคืออะไร...? ดูเป็นปัญหาที่ซับซ้อนและเกี่ยวข้องโยงใยถึงกัน ไม่ว่าจะหาคำตอบยังไงก็ไม่มีคำตอบไหนถูกต้อง แต่เพราะผมยังรู้สึกว่าชีวิตของผมมีความสุขในวิถีการดำเนินชีวิตในแบบของผม ผมขอเล่าหนึ่งในวิธีเหล่านั้น เราไม่ชอบชีวิตในแต่ละวันที่สุดแสนจะน่าเบื่อและซ้ำซาก แต่เรากลับเคยชินกับสิ่งรอบตัวไม่เหมือนตอนเป็นเด็ก เพราะตอนเด็กเรามีสิ่งที่อยากเรียนรู้ในโลกนี้มากมายและมีแต่สิ่งที่ไม่คุ้นเคย ทว่าเมื่ออายุเพิ่มมากขึ้น เราคุ้นเคยกับสิ่งรอบตัว มีข้อมูลในสมองมากมาย สมองก็จะประมวลผลสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเอง และไม่คิดถึงสถานการณ์นั้นอีก ชีวิตประจำวันของเราจึงเริ่มซ้ำซากไม่แปลกใหม่ และยิ่งปัจจุบันทุกคนตกอยู่ในโลกอันกว้างใหญ่ที่อยู่ในโทรศัพท์มือถือเครื่องเล็กๆ จนไม่สนใจโลกในชีวิตจริง ในแต่ละวันจึงแสนน่าเบื่อและซ้ำซาก อย่ามัวแต่ดูโทรศัพท์ ต้องมองคนข้างตัวบ้าง ดูกองขยะข้างถนนระหว่างผ่านทางบ้าง ดูสัตว์ที่เดินหลบหลีกรถบ้าง ลองมองภาพที่เคยเห็นแล้วใหม่อีกครั้ง ลองถามดูว่าทำไมจึงเป็นแบบนั้น ทำแบบนี้ มองทุกอย่างในมุมมองใหม่ คิดในมุมกลับบ้าง หนึ่งวันที่น่าเบื่อและซ้ำซากเกิดจากตัวของเราเอง และคนที่จะคิดให้ต่างออกไปได้ก็คือตัวเราเอง ผมเชื่อว่าการคิดใหม่จะช่วยให้ชีวิตเราไม่น่าเบื่อ นี่คือบันทึกความคิดที่ได้จากการอ่านหนังสือเรื่อง "ฮิปโปแคมปัส" ของชันซอง ฮิปโปแคมปัสน่าสนใจดีครับ 

모두가 고생하고 힘을 합쳐 일궈낸 꿈의 무대가 내가 봐도 어이없는 사진으로 인해 허위가 되어버린게 답답합니다. 누군가 실수한 것이 분명하고 그 실수가 저희 쪽이기에 할말이 없었지만
같이 열심히 무대 만들어준 스탭들, 그리고 무엇보다도 이틀간 그 넓은 자리를 가득 채워 빛내준 우리 팬들의 마음들이 한순간에 빛바래지는 것 같아 마음아파 글 남깁니다.
I am frustrated to see our dream stage where everyone worked hard and put their strengths together become false because of one silly photo even to my eyes. It is true that someone has made a mistake but I have nothing to say as it's our side's fault. I am leaving this message as it hurts to see the shining lights of the staff who all worked hard to make the stage, and most of all, our fans who filled up and shone the huge space for the two days become faded.
เวทีแห่งความฝันที่ทุกคนร่วมแรงและเหนื่อยด้วยกันมา กลับกลายเป็นความหลอกลวงเพราะรูปที่ผมเห็นแล้วยังอึ้ง มันอึดอัด เกิดจากความผิดพลาดของใครสักคนอย่างแน่นนอน ซึ่งเป็นความผิดพลาดของเราที่ผมคงไม่อาจพูดอะไรได้อีก ทีมงานที่ตั้งใจร่วมสร้างคอนเสิร์ตด้วยกัน และที่สำคัญที่สุด หัวใจของแฟนๆที่เปล่งแสงจนเต็มพื้นที่อันกว้างใหญ่นั้น กลับดับแสงลงในพริบตา ผมคงบอกได้แต่ว่ารู้สึกปวดใจ 

밤새 녹음하고 촬영하려니 ㅜㅜ
After an all-night recording, set for another filming ㅜㅜ
อัดเสียงยันเช้าแล้วถ่ายทำต่อเหรอเนี่ย ㅜㅜ

ひ↑み↓つぅ→^_−☆ 5月29日 6枚目のシングル「GIVE ME LOVE」楽しみにしてくださいね！
Se↑cr↓et→^_−☆ Look forward to the 6th single "GIVE ME LOVE" on May 29th!
เป็น↑ความ↓ลับ →^_−☆ 29 พฤษภาคม ซิงเกิ้ลแผ่นที่ 6 「GIVE ME LOVE」 ตั้งตารอกันด้วยนะครับ!

피곤x90억
Tiredx9billion
เหนื่อย 9,000 ล้าน